Aspecten van de Ik-planeten
27.2
bladzijde 2 van 4
Geen recept
Aspecten tussen de genoemde planeten dragen bij aan het Ik-proces. Al naar gelang de aard van het aspect zal die werking geruisloos verlopen, dan wel met spanningen gepaard gaan.
Bij de hierna volgende beschrijving van de aspecten is steeds de afflictie beschreven, omdat de combinatie van beide krachten zich daarin goed geprofileerd laat beschrijven, hetzij als drift hetzij als blokkade.
Naast dit voordeel van duidelijkheid bestaat echter door deze keus ook het risico dat hier en daar op de lezer het beeld wat gechargeerd overkomt. Wanneer in de eigen horoscoop een van deze aspecten actief is, zou dit als confronterend kunnen worden ervaren. De lezer leze de tekst dan ook met de nodige nuancering. Het is daarbij niet raadzaam een en ander zonder meer als recept op zichzelf of op anderen toe te passen.
De Ik-vorming
Hiervoor werd beschreven (20) hoe het Ik vanuit een symbiotische eenheid met de oermoeder een ontwikkelingsproces doormaakt, waarin het zich middels een primaire afscheiding verder kan emanciperen naar volwassenheid. De opvolgende stadia van dit proces kunnen we terugvinden in verschillende planeetverbanden (21).
De genoemde planeetcombinaties houden voor de horoscoop als geheel weliswaar meer in dan het hierna beschrevene, maar op dit moment wordt in de eerste plaats beoogd een beeld geven van hun rol in de Ik-vorming en de richting waarin dit zich vertoont.
De aspecten
- Een onderlinge aspectering van Zon, Maan en Ascendant kan het proces van Ik-ontwikkeling vanuit het centrum doordragen tot in het concrete handelen, hetzij als continuïteit van het Ik-besef, hetzij als blokkade ervan. Hoe dan ook is er bij een verbinding van de drie sprake van integratie van de Ik-vormende factoren.
- In de afflictie tussen Zon en Maan toont de persoonlijkheid zich groter of juist kleiner dan de innerlijk aanwezige draagkracht. De aangenomen houding schept een verwachting die niet kan worden waargemaakt, of waarin andersom de kracht wordt ingehouden. Het doet denken aan een klein scheepje met hoog opgebolde zeilen, of aan een groot schip met slaphangende zeilen. Overmoed of lauwte en desinteresse spelen hier een rol. De passiviteit van de Maan in zijn projecterende functie is in het geding. Er is hier een verstoring in de afstemming tussen inzet en de inhoud.
Wanneer in deze afflictie alle drie de binnenplaneten betrokken zijn wordt de eigen voorstelling beschouwd als enig bestaande: De eigen wereld geldt dan als de wereld waarbuiten geen andere wereld zou bestaan. Deze opvatting omtrent eenheid (die eigenlijk afscheiding is) komt voort uit onbewustheid van het eigen Ik. De onbekendheid met de eigen beperktheid toont zich onder andere als eenheids-eis die aan de omgeving wordt opgelegd, en/of juist een onvermogen zichzelf te herkennen in de beperkingen van anderen. De Ik vorming is divergerend, uitspreidend naar de omgeving. Subjectief ligt er de basis voor narcisme.
De positie van de mysterieplaneten met name van Uranus als het vermogen tot uitbreken, moet in het geheel worden meegewogen om het beeld goed te kunnen opbouwen.
- De afflictie tussen Saturnus en de Maan speelt een belangrijke rol bij projecties, die als vaste beelden vorm aannemen in het zieleveld. Zoals bekend betreft het hier twee hoofdrolspelers in de Ik-vorming. Zij zijn beide grensprincipes. De combinatie toont dan ook in al zijn uitingen een tendens tot handhaving van de status quo.
Het Ik houdt zich hier strak bijeen; er bestaat weinig ruimte voor andere levensvormen. Naast remmingen en angsten is er weinig bewegelijke emotionele beleving. Nuances vallen weg.
literatuurlijst, onderwerpen per pagina, woordenlijst, afbeeldingen,